|
> Attractielijst
> Locatie
> Recentste bezoek 9 juni 2007 > Reportage In juli 1954 opende in het West-Vlaamse Ieper het toeristisch centrum Bellewaerde, een ornitologisch park waar de volwassenen konden genieten van wandelingen doorheen de bosrijke omgeving en konden kijken naar de vele prachtige vogels terwijl de kinderen zich konden uitleven in het Kabouterland met een aantal mechanische poppen, naar het voorbeeld van de Efteling die met zijn sprookjes jong en oud wist te vertederen. De familie Florizoone -die eerder het Meli Park hadden geopend- wisten het park uit te bouwen tot een succesrijk natuurpark dat eind jaren '60 een uitbreiding kende met een wandelsafari en de toevoeging van heel wat dieren. De basis van het park, de weelderige natuur en zijn rijk aanbod aan dieren, werd al in de eerste jaren gelegd. Het is echter wachten tot 1978 voordat het park zijn eerste echte attractie opende: tijdens een rustige tocht op de Jungle Adventure doorvaarde je de geheimzinnige wateren van de Jungle, het eerste themagebied van het park. In daaropvolgende jaren werden nog vijf andere themagebieden aan het park toegevoegd die stuk voor stuk grondig werden uitgewerkt en die mooi geïntegreerd werden in de bestaande bosrijke omgeving: Frontier City (1981), Mexico (1984), Pepinoland (1985), India (1988) en Canada (1995), telkens aangevuld met een mooie verzameling aan attracties voor de ganse familie. Het park kende zijn grootste groei tijdens de jaren '80 toen de concurrentiestrijd in de Belgische parken volop gaande was. De overname door de Walibi Group in 1990 betekende het einde van de jaarlijkse nieuwigheden in het park: Bellewaerde Park kreeg nog sporadisch een aantal attracties zoals Los Piratas (1991), Niagara (1995) en Screaming Eagle (1998), maar werd al snel ingehaald door het meer populaire zusterpark in Wavre. In 1998 werd de volledige Walibi Group -en dus ook Bellewaerde Park- overgenomen door Premier Parks, later Six Flags. In 2004 werd het park opnieuw verkocht, ditmaal aan het Engelse Star Parks. In 2006 belandt Bellewaerde Park in de Franse handen van Compagnie des Alpes. Het park heeft dus vooral achter de schermen veel veranderingen ondergaan, want wanneer je het park bezoekt valt vooral op dat heel wat gebieden zoals bijvoorbeeld de Jungle of de Far West tijdens al die jaren nauwelijks veranderingen ondergingen. In tegenstelling tot de meeste andere parken in Europa en de Verenigde Staten heeft Bellewaerde Park geen Main Street. Wie via ingang A het park betreedt, komt er op een pleintje met een souvenirwinkel en een fontein met op de achtergrond de Vliegende Carrousel, een kettingmolen zoals we in veel andere parken vinden. Wie het park op een drukkere dag tijdens het hoofdseizoen bezoekt kan het park ook betreden via ingang C, waarbij je meteen in Mexico aan je dagje vol plezier kan starten. Beide ingangen zijn eerder kleinschalig, maar stralen -net zoals zowat het volledige park- een warme charme uit. Zoals eerder aangehaald, was de Jungle de eerste themazone van het park in 1978 en is het een gebied dat al meer dan twintig jaar onveranderd is gebleven met hier en daar wat updates, maar geen ingrijpende veranderingen. De Jungle is één van de meest natuurrijke gebieden van het park waar de natuur veel jaren ongerept zijn gang is kunnen gaan. Je bereikt dit gedeelte via drie totems die trommelgeluiden ten gehore brengen en twee grote witte slagtanden. Bij het openen van deze themazone in 1978 mocht het park zijn eerste attractie verwelkomen: Jungle Adventure, een boottocht doorheen de natuur naar het voorbeeld van Jungle Cruise uit Walt Disney World. Deze attractie kreeg in 1982 een update met de toevoeging van een aantal scènes rond het album Het Zoemende Ei van de populaire stripreeks Suske en Wiske. In 1997 verdwijnen de animatronics en wordt de attractie voor het laatst aangepast naar een nieuw thema: de Voodoo River. Tijdens de rustige boottocht doorheen de weelderige natuur vaar je langs een aantal karig gedecoreerde en vooral slecht onderhouden themaobjecten. Zonde, want oorspronkelijk was dit een erg sfeervolle attractie met een grootse waterval die jammer genoeg in 2004 werd verwijderd wegens instortingsgevaar. De nog aanwezige rotsen tijdens het traject zitten vol met gaten en de apentotems spuiten al jaren geen water meer. Op het einde van de rit volgt nog een spannend moment wanneer je een donkere tempel invaart met mist-, regen- en bliksemeffecten en een voodoobeeld van een gorilla. Toch kan dit het algemene niveau van deze boottocht amper opkrikken. Vlakbij de uitgang van de Voodoo River vind je het Apeneiland waar je een aantal kapucijnaapjes kan gadeslaan.
De tweede en laatste attractie in de Jungle is de Monorail die in 1983 het levenslicht zag. In tegenstelling tot de Monorail in bijvoorbeeld Bobbejaanland, is de Monorail in Bellewaerde Park geen transportmiddel om je van het ene punt naar het andere te brengen. De Monorail in Bellewaerde Park is, net zoals Voodoo River, een kijk- en genietattractie waar zowel de kleinste kinderen als de oudere familieleden hun ogen de kost kunnen geven. Tijdens het traject van de Monorail glijd je voorbij de drie oudste themagebieden van het park: je ziet er het Far West dorp met zijn Keverbaan en Old Timers, je krijgt een glimp te zien van het kleurrijke Mexico om tenslotte terug te keren naar de Jungle langsheen de River Splash en Voodoo River. De Monorail is een ontspannende attractie die je niet alleen een blik gunt op hetgeen het rechtergedeelte van het park te bieden heeft, maar die je tevens laat genieten van de dichtbegroeide natuurpracht die het park rijk is. Vlakbij de ingang van de Monorail kan je een aantal giraffen bewonderen en ook vogelliefhebbers komen aan hun trekken in de Jungle met de flamingo's, pelikanen, zwanen en eenden die je er tijdens de Voodoo River en bij de andere waterpartijen kan terugvinden. In het Dierenpark kan je zelf tussen een aantal herten, antilopen en lama's rondlopen. In de Jungle vind je nog de oorspronkelijke sfeer van het park terug met veel natuur, dieren en attracties om rustig bij te genieten. Het is dan ook één van mijn favoriete plekjes in het park, ondanks de afwezigheid van een echte topattractie in dit gedeelte. Even voorbij de Jungle kom je terecht in een klein, maar gezellig westerndorpje dat geheel in de traditie van de Far West is opgetrokken. Je kan er gezellig kuieren door steegjes met gebouwen die afgewerkt zijn met veel hout en opzichtige schilderingen. De eerste attractie van dit gedeelte was de Gold Rush River in 1980, toen nog als alleenstaande attractie. In een holle boomstronk van een eeuwenoude sequoia ga je op een avontuur op zoek naar goud. De Gold Rush River was het antwoord van Bellewaerde Park op de zeer populaire Riviere Sauvage in Walibi Wavre die opende in 1978 en de Wild Water Slide in Bobbejaanland die hetzelfde jaar als de Gold Rush River opende: van een concurrentiestrijd gesproken. De log flume in Bellewaerde Park moet met één drop onderdoen voor de versie in Bobbejaanland, maar op thematisch vlak is de Gold Rush River geslaagder en sfeervoller dan de kunstmatige rotspartijen van de Wild Water Slide. Tegenwoordig heet de log flume in Bellewaerde Park River Splash: een makkelijkere, maar minder originele naam. Het traject bleef echter ongewijzigd: via een lift in een duistere tunnel verlaat je het station, waarna je doorheen de natuurrijke omgeving vaart tegen een relatief snel tempo. De enige afdaling is zo'n twaalf meter hoog en zorgt voor voldoende verfrissing, zonder overdreven nat te zijn. De River Splash is een klassieke, maar sfeerrijke log flume die op warme dagen zeer populair is bij de bezoekers van Bellewaerde Park.
In 1981 wordt Frontier City opgebouwd in de omgeving van de Gold Rush River. Samen met het charmante westerndorp opent Bellewaerde Park in 1981 maar liefst drie nieuwe attracties. De Keverbaan is de eerste achtbaan van het park en is één van de bekendste attracties uit het park. De Zierer Tivoli is een achtbaanmodel dat we erg vaak zagen tijdens het eind van de jaren '70 en begin van de jaren '80. De toevoeging van de Keverbaan was dan ook een weinig originele zet, zeker omdat het nabijgelegen Meli Park een identieke achtbaan in zijn aanbod had. De kevertjes klimmen tot een hoogte van amper acht meter, waarna ze zich met een maximum snelheid van 36 kilometer per uur een weg banen doorheen een bosrijke omgeving. Deze setting zorgt ervoor dat de relatief simpele lay-out niet overal zichtbaar is en dit geeft de rit beslist een meerwaarde. Toch is het eigenaardig dat een kinderachtbaan van dit kaliber zo'n populaire attractie is bij alle leeftijdscategorieën, maar ik vrees dat dit vooral te maken heeft met het zeer magere coasteraanbod van Bellewaerde Park. Tweede nieuwigheid in 1981 waren de Old Timers, waar je een rustgevende rit doorheen de Far West Farm kan maken. Helaas is het traject erg kort, waardoor je na een tweetal minuten al terug bij de uitgang staat. Derde en laatste nieuwigheid in 1981 richtte zich op de sensatieliefhebbers met de Enterprise. Deze werd bij een hevige brand in 1986 helaas compleet verwoest. De Far West is een gezellig westerndorpje dat met de River Splash, de Keverbaan en de Old Timers drie toegankelijke familieattracties biedt. Via de Jungle en Far West belanden we uiteindelijk in Zuiderse sferen op het plein van Mexico. De Mexicaanse themazone ontstond in 1984, net hetzelfde jaar dat ook Walibi Wavre een Mexicaanse zone aan zijn park toevoegde met onder andere Panchito, een show met animatronics. Deze werd op zijn beurt gekopieerd in 1986 toen Bellewaerde Park besliste een eigen muzikale poppenshow te openen in het Tico Tico Theater. De eerste attractie die in deze zone werd geopend is nog steeds de meest opvallende en meest sensationele attractie van het volledige park. De Boomerang was anno 1984 een nooit geziene achtbaanervaring waarin je binnen twee minuten maar liefst zes keer over de kop ging, zowel voor- als achterwaarts. De Boomerang in Bellewaerde Park was de eerste Vekoma Boomerang coaster ter wereld die opende voor het publiek. Een Mexicaans park had een jaar eerder de opening voorzien van hun Boomerang, maar deze opening werd uitgesteld, zodat Bellewaerde Park met de primeur kon uitpakken. Nu, bijna vijfentwintig jaar later, zijn er reeds meer dan veertig van dergelijke modellen op de wereldbol te vinden, waaronder eentje in zusterpark Walibi Belgium in Wavre. Toch blijft de Boomerang in Bellewaerde Park een bijzondere achtbaan, grotendeels omdat het zowat de enige thrill is die je in het park kan vinden en de enige manier om over de kop te gaan in Bellewaerde Park. Daarnaast was de Boomerang prachtig gelegen tussen de bomen met een grote bloemenpartij aan de voet van de cobra roll. Ik spreek hier inderdaad in verleden tijd, want helaas is een groot gedeelte van het ingangspleintje heraangelegd ten koste van dit mooie bloementapijt dat nu gereduceerd is tot een klein hoekje. Ook aan de zijde van de beide lift hills werd grondig gesnoeid in het aanwezige groen ten voordele van een zeer kale picknickweide. Positief nieuwtje is dat de Boomerang dit jaar een nieuwe verflaag kreeg, waardoor de achtbaantrack terug straalt zoals nieuw. De Boomerang is zonder meer een belangrijke klassieker in het Belgische coasterlandschap, maar toch zonde dat het de enige noemenswaardige coaster van het park is en dubbel zonde dat men dit jaar de natuurlijke omgeving van de Boomerang grondig heeft ingeperkt.
De tweede hoofdattractie in het Mexicaanse gedeelte is de darkride Los Piratas. De ingang ligt wat verscholen, maar wie het ingangsportaal uiteindelijk weet te vinden kan inschepen voor een onvervalst piratenavontuur. Toen Euro Disneyland in 1987 werd aangekondigd, namen heel wat parken in de buurt hun voorzorgen. Zo opende men in Walibi Wavre snel de Colorado, een Vekoma mine train, om zo de opening van de Big Thunder Mountain in Parijs voor te zijn. Ook de opening van Los Piratas speelde aardig in op de komst van Disney: in 1991, één jaar voordat Pirates of the Caribbean zijn avonturiers zou verwelkomen in Parijs, opende men in Ieper hun eigen piratendarkride. Los Piratas is qua lay-out en aankleding gebaseerd op Pirate Adventure uit Drayton Manor Park die, net zoals het Paleis van Ali Baba in Walibi Wavre, ontworpen werd door het Engelse Space Leisure en in 1990 het levenslicht zag. Wie beide darkrides heeft gedaan, zal heel wat identieke scènes kunnen opmerken. Tijdens je rustige boottocht verplaatsen we ons naar het jaar 1691 naar het schiereiland Yucatan waar we de avonturen van de beruchte piraat John Speedy volgen. Hij sluit , buiten het medeweten van de Spaanse koning, een complot met de Spaanse gouverneur om de tempels en schatkamers van de Maya's te plunderen. Via de havenstad Cabo Real reis je samen met John Speedy naar de verborgen tempels van de Maya's. De bewakers van de schatten besluiten zich te vermommen als geesten en leiden John Speedy en zijn piraten in een hinderlaag. John Speedy en de Spaanse gouverneur worden uiteindelijk ter dood veroordeeld door de Spaanse koning, waarna de Maya's een feest bouwen. Los Piratas was aan het begin van de jaren '90 één van de bekendste attracties van het park, maar heeft in de loop der jaren sterk aan populariteit moeten inboeten. Allicht heeft de onduidelijke verhaallijn en de basisbewegingen van de animatronics hier veel mee te maken. Maar wie de moeite neemt om zich te laten onderdompelen in de sfeerrijke setting van de darkride, waarbij je met je bootje rustig kabbelend langsheen de grootse scènes vaart en de vrolijke dan weer dreigende muziek in zich opneemt, zal beslist kunnen genieten van de enige klassieke darkride van ons land. Na het verdwijnen van zowel het Geheim van de Eénhoorn en het Paleis van Ali Baba in Walibi Wavre en de commercialisering van Apirama naar het Bos van Plop in het voormalige Meli Park, is Los Piratas immers de enige non-interactieve darkride die ons land nog rijk is. Het doet me dan ook een plezier om te zien dat het park nog steeds investeert in het onderhoud van deze darkride, zoals de opfrissing van het exterieur tijdens het vorige seizoen en het toevoegen van rekwisieten in de tempelscènes tijdens dit seizoen.
Mexico is allicht het themagebied dat de laatste jaren het meeste wijzingen heeft ondergaan in het relatief conservatieve Bellewaerde Park. Zo werd de Dancing Queen, die in 1987 het Mexicaanse themagedeelte kwam opfleuren, eind 2004 gesloten en verkocht aan het Nederlandse parkje De Valkenier. Sinds 2005 kan je op de plek van de Dancing Queen genieten van El Volador, een attractie uit de Huss catalogus en in die tijd een wereldpremière. El Volador dankt zijn naam aan la Danza de los Voladores de Papantla, een Mexicaanse traditie waarbij vijf mannen een torenhoge ronddraaiende paal beklimmen. Eén van hen blijft op de top zitten en bespeelt een fluit, terwijl de andere vier mannen ondersteboven aan een touw hangen. Het vergt beslist wat verbeelding, maar het principe achter de attractie vertoont inderdaad gelijkenissen met dit ritueel. Wanneer je plaats neemt in El Volador word je langzaam naar de top van de toren gebracht en start de gondel te draaien. Vervolgens kantelt de mast zo'n 60° naar voor en naar achter. Deze combinatie van roterende en tuimelende bewegingen geeft een eerder onvoorspelbare rit. De watereffecten, die wel eens raak durven schieten, krikken het verrassingseffect van de rit nog wat op. Toch is El Volador geen regelrechte topattractie. El Volador heeft ondanks zijn knappe uiterlijk en de mooie waterpartij aan de voorzijde, geen charmante aantrekkingskracht zoals veel andere attracties in het park wel hebben. El Volador biedt geen rustgevende rit zoals een Voodoo River of Monorail, maar ook geen sensationele rit zoals de Boomerang. El Volador is vis noch vlees en de populariteit van deze tuimeltoren is bijgevolg niet erg groot. Toch verschenen de laatste jaren verscheidene topple towers in andere attractieparken zoals Le Tang'or in Walygator Parc en The Timber Tower in Dollywood.
Na de nieuwigheid van 2005 El Volador volgde er één jaar later opnieuw toevoegingen voor de Mexicaanse themazone. El Toro, de Huss break dance die in 2000 één van de dertig (!) nieuwe attracties was in het toenmalige Six Flags Holland, werd in 2006 toegevoegd aan het attractieaanbod van zusterpark Bellewaerde. De El Toro kreeg zijn vaste stek nabij het Buffalo Steak House, waar je voorheen een rijk bloeiend bloementapijt kon bewonderen. De tweede nieuwigheid in 2006 was de vervanger voor de Tico Tico Show, een muzikale show met animatronics die in 1986 werd geïntroduceerd en in 2001 zijn laatste voorstellingen prijs gaf. Nadat heel wat parken in de buurt mee deden met de hype van de 4D-cinema's, kon Bellewaerde Park niet achter blijven. Sinds vorig jaar kan je in de 4D-cinema genieten van een steeds aangepaste film. De eerste film "Forest Adventure" werd vervangen voor de Halloweenperiode door "Haunted House 4D" en tijdens de kerstperiode door "Santa's Polar Blast". Voor het seizoen 2007 koos men voor een ruimtereis in "Fly me to the moon". Tijdens de film beleef je een raketlancering naar de maan en volg je er de avonturen van een drietal insecten die zich aan boord van de Apollo 11 hebben gesmokkeld. Zowel de 4D-effecten in de zaal als het verhaal van de film liggen boven het niveau van de gemiddelde 4D-attractie. De beeldkwaliteit en vooral de 3D-effecten scoren echter wat minder. Door het steeds opnieuw vervangen van de vertoonde film blijft de 4D-cinema in Bellewaerde Park uitnodigend voor een bezoekje. De Mexicaanse zone onderging vooral de afgelopen jaren ingrijpende veranderingen die deels de originele sfeer hebben ontnomen, maar die anderzijds het plein een tweede leven hebben gegeven nadat het eind jaren '90 er nogal doods bij lag. De recente toevoegingen El Volador, El Toro en de 4D-cinema hebben het aantal attracties in Mexico op korte tijd opgekrikt, maar nergens werd de kwaliteit behaald van de twee klassiekers die je in dit gebied kan vinden. Zowel de Boomerang als Los Piratas staan kwalitatief hoog boven de drie nieuwere attracties. Niet alleen op gebied van attracties onderging Mexico veel veranderingen: ook de aanleg van het gedeelte werd subtiel, maar toch ingrijpend veranderd. Het aantal groene perken met bloemen is ruimschoots gehalveerd met het verdwijnen van de tuinen door de komst van El Volador en El Toro, alsook door het verdwijnen van heel wat groen nabij de cobra roll van de Boomerang en het grasplein achter de Snack Boomerang. Tenslotte zorgde ook het verwijderen van de grootste waterpartij op het Tico Tico plein en de heraanleg van het terras bij Snack Los Piratas voor een algemeen kalere indruk. Gelukkig weet men het geheel nog op te fleuren met veel plantenbakken en verdienen de schilderbeurten van de Boomerang en het exterieur van Los Piratas een dikke duim omhoog, waardoor Mexico op vlak van onderhoud terug schittert zoals in zijn hoogdagen. Mexico is dan ook, samen met de Jungle, het meest sfeervolle parkgedeelte van Bellewaerde Park dat vooral op zonnige zomerdagen een erg aangename plek is om te vertoeven. Bellewaerde Park is in tegenstelling tot Walibi Belgium en Bobbejaanland geen park dat rond een meer is gebouwd. Het is dan ook onvermijdelijk dat je een aantal parkgedeeltes twee keer op een dag doorkruist. Zo baan je jezelf een weg doorheen de Far West en de Jungle als je vanuit Mexico richting Kids Park wil gaan. Kids Park kent zijn ontstaan in 1985 toen er in de buurt van de inkomzone van het park een kindergedeelte werd gebouwd onder de verzamelnaam Pepinoland. Het was Six Flags, die onder felle kritiek te lijden had dat ze enkel zouden investeren in sensationele achtbanen en thrillattracties, die in 2002 het volledige Pepinoland ombouwde tot Kids Park: een parkgedeelte boordevol kind- en gezinsvriendelijke attracties. Men voegde maar liefst zeven nieuwe kinderattracties toe en integreerde deze attracties in een kleurrijke en vrolijke themazone die qua thema en sfeer wat doet denken aan Plopsaland. Temidden van dit kindergedeelte kan je er ook kennis maken met een aantal stokstaartjes in een eerder klein hok, met kangoeroes die vrolijk huppelen tussen de wagentjes van de Tuff Tuff en uiteraard de twee Aziatische olifanten Po-Chin en Assam die sinds 2004 het park kwamen vervoegen. Andere bezienswaardigheid in deze parkzone is het bloemenkasteel dat werd gebouwd voor het veertigjarig bestaan van het park in 1994. Ook voor volwassenen zijn er een aantal gezinsvriendelijke attracties in deze zone geplaatst, zoals de Carrousel, de Koffietassen en de Flying Carrousel. Deze laatste was één van de drie nieuwigheden die Six Flags introduceerde in 1999. De andere nieuwe attracties van dat jaar waren de Screaming Eagle en het Magische Huis van Houdini. In 1999 opende Six Flags niet alleen in Ieper een attractie met als rode draad de figuur van Houdini: in Six Flags Great Adventure en Six Flags New England opende datzelfde jaar Houdini's Great Escape. Het Huis van Houdini is een Vekoma madhouse die in de Benelux de tweede van zijn type was na Villa Volta in de Efteling. In deze attractie wordt het verhaal verteld van Harry Houdini, de beroemde illusionist en boeienkoning. We worden uitgenodigd in zijn statige huis gelegen temidden van het groene decor dat Bellewaerde Park rijk is. In een kamer zien we een aantal rekwisieten van zijn bekendste ontsnappingstrucs zoals een brandkast, een grote glazen kist met water en vitrines met handboeien, kettingen en sleutels. Tijdens de voorshow zien we een oude film met beelden uit de jeugd van Houdini, waarna we worden getrakteerd op een aantal speciale licht- en geluidseffecten met op de achtergrond de spookachtige lach van Houdini. Vervolgens worden we uitgenodigd om getuige te zijn van Houdini's meesterwerk: zijn triomfantelijke terugkeer uit het onbekende. We worden opgesloten in een grote kamer in het huis van Houdini en de muren beginnen te tollen en te draaien: Houdini's illusie wordt een nachtmerrie en enkel hij heeft de sleutel om ons te bevrijden. De effecten tijdens de hoofdshow zijn jammer genoeg eerder beperkt tot wat licht- en geluidseffecten. Deze zijn gelukkig wel doeltreffend en scheppen een gepaste, mysterieuze en ietwat duistere sfeer. Toch mist de eigenlijke rit enige vorm van spanningsopbouw en de soundtrack is niet bombastisch genoeg om je echt te treffen zoals de soundtrack van Villa Volta in de Efteling of Hex in Alton Towers dat wel kunnen. Tenslotte is het tijdsmanagement erg onevenwichtig aangepakt: de aanloop naar de draaibewegingen is te langdradig, maar ook na de eigenlijke hoofdshow blijft de muziek te lang doorkabbelen. Het Huis van Houdini heeft zoals elke madhouse een specifieke sfeer en een vrij goede illusie, maar helaas onderscheidt deze zich te weinig van de madhouses in andere parken.
In 1988 werd het park uitgebreid met het vijfde themagebied. Tussen rijke bamboebossen en mooi vormgegeven beelden waan je jezelf meteen in één of ander Indisch dorp. Wie houdt van een wateravontuur kan de rivier die het gebied doorkruist bevaren met één van de gele of oranje ronde boten in de Bengal Rapid River. De investering in dergelijke attractie was een rechtstreekse aanval op de concurrentie: in Wavre opende datzelfde jaar de Radja River, een intamin rapid river met grote boten. In Bellewaerde Park koos men voor een gewaagde keuze. Men koos voor het ontwerpen van een nieuwe boot waarbij deze in vier delen is gedeeld, wat voor een onstuimigere rit zou moeten zorgen. Alhoewel deze boten inderdaad voor een verrassend ritverloop zorgen is de Intamin versie beduidend wilder en meer onvoorspelbaar dan de versie in Bellewaerde Park. De Bengal Rapid River is dan ook een relatief tamme bootrondvaart met een tweetal snellere gedeeltes. De Bengal Rapid River heeft vooral een streepje voor op gebied van thematisering. De groene omgeving waarin deze rapid river is aangelegd is sfeervol en de bescheiden themaobjecten met onder andere een boeddhabeeld, de ruïnes van hindoetempels en twee olifanten geven de Bengal Rapid River een passend Aziatisch tintje.
Bellewaerde Park was vooral in de beginjaren een park dat barstte van het aanbod aan verschillende diersoorten. Naast een rijke collectie aan uitheemse vogels en de legendarische olifant Mony had het park vanaf 1972 een eigen leeuwenpark en vanaf 1974 vervoegden een groep Bengaalse tijgers het carnivorenaanbod. Toen kon je al in een treintje op een echte safari doorheen het gebied waar deze dieren in alle vrijheid rond sluimerden. Het is echter in de jaren '80 dat het volledige traject van de Bengal Express wordt verlegd, aangepast en geherthematiseerd in het Indische kader van het toenmalige nieuwe parkgedeelte. In het Safaritreintje passeer je respectievelijk het rijk van de Afrikaanse leeuwen, het grootste gedeelte met de Bengaalse tijgers en tenslotte de eigen waterzuiveringsinstallatie van het park. Dit laatste gedeelte is echter weinig interessant en eerder een opvulling voordat je via een bocht terug rijdt naar het station. Het is vooral het gedeelte met de dieren dat nog enige interesse kan opwekken, al zijn de dieren tijdens het hoofdseizoen vaak aan de luie kant en verschuilen ze zich in een schaduwrijk hoekje. Het is dan ook een plezier om de dieren tijdens een voorjaarsdag of vroeg in de ochtend van hun speelse en actieve kant te zien. De safaritrein zelf is op zijn minst claustrofobisch te noemen: tijdens de zomer lopen de temperaturen hier erg hoog op. Uiteraard is de Bengal Express geen topper, maar in een natuurpark zoals Bellewaerde Park heeft de attractie wel een relevante waarde. India werd in 1989 voor het laatst uitgebreid met de kleinschalige draaimolen Peter Pan. Canada is het meest recente themagebied in Bellewaerde Park en werd met de komst van Camp Niagara in 1995 volledig ingericht. Voordien stonden hier al een aantal losstaande kermisattracties zoals de Octopus, zowat de lelijkste attractie uit dit park. De aankleding is miniem: buiten een cobra als middenton is dit een onaangekleed ijzeren ding. De rit is pittig met momenten, maar gaat al vrij snel vervelen. Naast de Piratenboot vind je de Big Chute, een glijbaan waar je met rubberen bootjes naar beneden suist. Onderschat deze waterglijbaan niet: hier kom je beslist met een zeer nat pak van af. Nog meer waterplezier vind je in Camp Niagara, in zijn tijd de hoogste splash van Europa. De Niagara is één van de mooist gethematiseerde spillwaters met een groot stationsgebouw, een wandelpad rondom de attractie en de bekende brug net na de drop waar toeschouwers de keuze hebben zelf kleddernat te worden of het gebeuren te bekijken vanachter een veilig raam. De rit is eerder standaard te noemen: na een hoge lift maak je een bocht en duik je met een denderende vaart de waterval af om te eindigen in een indrukwekkende en natte splash. Daarna dobber je naar het station terug. Alhoewel de omgeving mooi is uitgewerkt, had het erg leuk geweest mocht men wat meer thema op het parcours zelf hebben aangebracht. Een mooi gethematiseerd binnengedeelte ter inleiding van de rit of een aantal leuke watereffecten na de drop zouden dergelijk attractietype veel aantrekkelijker kunnen maken. De Niagara is desondanks een grote hit op de warme zomerdagen: het is de ideale attractie om af te koelen als de zon genadeloos bakt.
Six Flags, die het park sinds 1998 in beheer had, was een belangrijke speler op de West-Europese pretparkmarkt. Ze investeerden miljoenen in Six Flags Holland en Six Flags Belgium, maar in 1999 kreeg Bellewaerde Park een grote investeringsgolf met het Huis Van Houdini, de Flying Carrousel en de Screaming Eagle. Deze laatste is één van de weinige thrills van het park. Zoals zowat elke Europese torenattractie is er ook hier weinig sfeeropbouw. Je stapt in, je wordt omhoog geschoten naar een hoogte van zo'n 50 meter, je hobbelt wat op en neer en valt tenslotte naar beneden. Vooral het moment voor de eigenlijke lancering is best spannend, maar voor wie al andere parken heeft bezocht en kennis heeft gemaakt met een freefall zal van de Screaming Eagle niet echt opkijken. Bellewaerde Park is zo'n park dat al jaren teert op zijn oude succesattracties. Na meer dan twintig jaar is de Boomerang nog steeds de meest opwindende attractie en nog steeds moet het park het hebben van zijn matige waterattracties zoals de Bengal Rapid River, River Splash en Camp Niagara. Het park breidt de laatste jaren vooral uit met lowbudget attracties zoals El Volador, El Toro en de 4D-cinema en scoren hiermee -terecht- geen succesnummers. Daarnaast houdt men zich de laatste jaren vooral bezig met het uitbreiden van het dierenbestand. De combinatie attracties en dieren is een mooi concept, maar het park komt stilaan in een fase waarin beiden zodanig karig zijn uitgewerkt dat het park eerder een wezenloos grijs parkje wordt dat verdwijnt tussen de massa. Bellewaerde Park is anno 2007 geen park dat je bezoekt omwille van de dieren, maar ook geen park dat je bezoekt omwille van de attracties. Bellewaerde Park is vooral een sfeerpark geworden waar je gezellig kan ronddwalen doorheen mooie, maar ietwat verouderde themazones met de Jungle en Mexico als voornaamste en mooiste gebieden. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ieper 
