|
> Attractielijst
> Locatie
> Recentste bezoek 10 juli 2006 > Reportage Na heel wat jaren gereisd te hebben specifiek voor attractieparken, werd het dit jaar tijd om eens andere oorden te verkennen. Ik trok samen met Roel voor vijf dagen naar Rome, de eeuwige stad met zijn imposant Colloseum, het romantische plein Plaza Navona en het natuurrijke Villa Borghese. Om wat afkoeling op te zoeken trokken we ook een dag naar Tivoli, waar we Villa d'Este bezochten, een werkelijk prachtig natuurpark met mooi aangelegde tuinen en overweldigende fonteinen. Daarnaast bezochten we in Tivoli ook het minder bekende Villa Gregoriana, waar je twee watervallen kan bezoeken, waarvan één die in een diepe kloof van meer dan 100 meter uitmondt, terwijl de andere verdwijnt in de Grotten van de Zeemeermin. Beide parken zijn absoluut het bezoeken waard voor mensen die van natuur en avontuur houden. Wat velen echter niet weten is dat er in Rome een klein attractiepark terug te vinden is. Luneur, geopend in 1953, ligt in de Esposizione Universale di Roma, een buitenwijk van Rome die aan het eind van de jaren '30 werd opgericht door Mussolini. Via het metrostation Magliana en een fikse wandeling langs de Via delle Tre Fontane kom je bij één van de verroeste ingangspoorten van het park. Meteen valt het Ruota Panoranica op, een wit reuzenrad met een gedateerd station.
Luneur is geen pretpark zoals we bij ons tegen komen. In Luneur mag je volledig gratis binnen en proeven van de sfeer. Je betaalt er per attractie en de prijzen variëren van €1,80 voor Treno delle Miniere tot €3,50 voor de free-fall toren. Het park gebruikt niet alleen het betalende systeem van de kermissen, maar ook de inrichting van het park is erg onevenwichtig met geen samenhang van thema's. Het park telt naast een heleboel kinderattracties en spelletjeskramen een aantal typische kermisattracties zoals de Flipper, de Tagada, de Gravitor, de Nave Pirata en de Crazy Dance. Thrillseekers kunnen terecht op de free-fall toren en voor diegenen die verkoeling zoeken is er de Jungle River, een erg slecht onderhouden boomstamrivier waar we eerlijk gezegd niet eens in durfden gaan.
Naast dit bont allegaartje van attracties biedt Luneur maar liefst vijf achtbanen. Brucomela is een standaard Pinfari Big Apple kindercoaster die eenzaam op een verlaten heuvel staat en daardoor toch grootser oogt dan hij eigenlijk is. De Nessie is een eigenaardige powered coaster die rond een centraal meer rijdt aan een slakkentempo. En ook de Tokaida is een powered coaster van Pinfari, maar in een simpele achtvorm. Deze coasters hebben we niet gedaan wegens het prijskaartje en gewoonweg omdat ze weinig interessant zijn. Twee coasters trekken wél onze aandacht. De eerste is de Looping Star, de bekendste attractie uit het park. Uiteraard kent iedereen de Looping Star in Bobbejaanland, de achtbaan die in 1979 de strijd aan ging met de uitbreidingen in Walibi. Omdat de Looping Star stilletjes aan versleten werd, keek men in Lichtaart uit naar een vervanger en in 2004 opende men de Typhoon. Het verdwijnen van de Looping Star was voor veel Bobbejaanlandfans een zware domper om te verwerken. Wie anno 2006 een gelijkaardige baan wil berijden moet bereid zijn een hele weg af te leggen. Ter wereld zijn er maar zes Schwarzkopf Looping Stars operationeel, waarvan er amper drie in Europa staan. Je vindt er nog één in het Vidampark in Hongarije, en ook nog eentje dichter bij huis in Slagharen bij onze Noorderburen. De laatste en derde Europese Looping Star vinden we terug in Luneur. Deze Looping Star kent een turbulente geschiedenis, want deze stond in maar liefst vijf verschillende parken! Hij startte zijn carrière in 1979 in Kirchhorst, een klein Duits park dat inmiddels niet meer bestaat. Vervolgens stond hij tijdens het midden van de jaren '80 in Pleasureland Southport, een Engels pretpark dat in de jaren '80 meer achtbanen zag gaan dan komen. In 1992 belandde de Looping Star in Parque de Atracciones Madrid, alwaar hij in 1999 plaats moest maken voor de Intamin Inverted Tornado. In 2000 draaide de Looping Star één jaartje mee in het Spaanse Pluton Park. Uiteindelijk belanden we bij Luneur: de Looping Star was in 2002 dé grote -en meteen de laatste- nieuwigheid in het park.Velen herinneren zich wellicht nog de rit van de Looping Star: na een trage lift, volgt een drop van zo'n 24 meter die je recht de looping instuurt. Wat volgt zijn een reeks bochten en een erg snelle laatste bocht dicht bij de grond die voor een bijblijvende finale zorgt. De Looping Star in Luneur oogt goed verzorgd met zijn wit/rode kleurenpallet. Tijdens de rit merk je echter een aantal schokken op en het geheel voelt rammelig aan. Toch is het een waar plezier om deze klassieker nog eens te kunnen beleven, al kost je dat wel €3,00.
Naast de Looping Star is er nog een opvallende coaster in Luneur. Il Treno delle Miniere is veruit de mooist gethematiseerde attractie in het park met een fontein, een loopbrug en een wirwar van paden langs de attractie. De volledige attractie is ingebouwd in een grote rotsconstructie inclusief animatronics van mijnwerkers en een -helaas buiten werking zijnde- waterval. Opvallend aan de attractie is een bordje met een verwijzing naar Disneyland waar men de vergelijking maakt met Big Thunder Mountain. Voor de spotgoedkope prijs van €1,80 kan je plaats nemen in één van de Pinfari Golden Company mijnkarretjes. Soepel rijdt het treintje in een dal waar je wordt verwelkomt door een aantal animatronics die het zware mijnwerkersleven uitbeelden. In een donkere houten tunnel komt de trein tot stilstand, om vervolgens met een zeer bruuske schok in de ketting te haken. Na de lift volgt een sneller gedeelte met een aantal soepele bochten en een helix rondom een meer waar een krokodil op de loer ligt. Tegen een goede snelheid kom je in een volledig verduisterde tunnel waar de trein opnieuw vertraagd. Rode en blauwe ogen lichten op aan de wand van de rotsen en water komt uit de muren gestroomd. Het vervolg van de rit speelt zich volledig indoor af met nog een aantal snelle bochten terwijl hier en daar een animatronic opduikt. Met een denderende snelheid schiet het wagentje in de remmen, met aan je rechterzijde een grootse scène boordevol animatronics. Il Treno delle Miniere is een bijzondere combinatie van een achtbaan en darkride, met een onverwacht leuk ritverloop. Meer nog: Il Treno delle Miniere is een topattractie die van begin tot einde weet te boeien.
Luneur biedt niet alleen deze twee leuke achtbanen, maar heeft ook een ganse reeks aan darkrides. Venturer is een simulator in Ferrari-stijl, en ook in het Simulation Theater kan je een virtuele reis maken. Van de oorspronkelijk vijf spookdarkrides is inmiddels Viaje en el Terror gesloten, maar het gebouw staat er nog steeds. De twee doorloopattracties Space Container en Casa Magica besloten we niet te doen, maar de overige twee darkrides hebben we toch meegepikt, met elk een prijskaartje van €2,00.
Het Horror House is het meest opvallende en mooiste spookhuis dat je in Luneur kan vinden. De buitenkant is prachtig afgewerkt met een doodse boom waarin iemand zich heeft opgehangen en op de façade van het Horror House staat een reus met een net vol ledematen. Ook de gondels zijn mooi vormgegeven in de vorm van witte spoken. Tijdens de rit rij je aan een -iets te- hoog tempo door donkere gangen om vervolgens te belanden in een aantal zeer mooi uitgewerkte, maar statische horrorscènes vol bebloede animatronics met messen en andere gevaarlijke moordwapens. Op een onverwacht moment laat men luchtdrukpompen werken die een erg verschietachtig geluid geven: een goedkoop, maar efficiënt effect. Horror House is een goed spookhuis met een lange ritduur en grote scènes, zeker wanneer we gaan vergelijken met andere kermisspookhuizen zoals Devil's Manor en Train Fantome. Uiteraard is het uit den boze om te vergelijken met spookdarkrides in andere parken, want dan schiet deze Horror House uiteraard te kort.
De laatste attractie is Legend, een Middeleeuws kasteel dat we vlakbij de parkinkom vinden. Na opnieuw €2,00 betaald te hebben worden we uitgenodigd om plaats te nemen in een kooi. Ja, u leest het goed: in deze darkride verplaats je je niet door middel van elegante wagentjes, maar in een houten bak die volledig dicht is met tralies. Ik mag niet denken wat er zou gebeuren moest in deze attractie brand uitbreken, want er is hoe dan ook geen enkele manier om jezelf te bevrijden uit dit nooit geziene transportmiddel. Doorheen de tralies heb je de kans om te kijken naar de schaarse scènes die passeren, die stuk voor stuk relatief kleinschalig zijn uitgewerkt en geen samenhang vertonen. Zo passeer je er langs een scène met een boosaardige koningin en monniken om vervolgens te passeren langs een slaapkamer waar Graaf Dracula zijn tanden zet in de hals van een naakte maagd. Naast deze bijzondere scènes rij je vooral door volledig verduisterde gangen zonder enige vorm van soundtrack of entertainment, buiten de verschroeiende warmte van de techniek in de attractie. Legend is duidelijk de minst goede attractie van de vier die we hebben uitgeprobeerd, al zal je geen spijt krijgen van deze unieke attractie die in onze Westerse parken wellicht nooit door de TUV zou geraken.
Luneur kan je best vergelijken met een Parque de Atracciones avant la lettre: de sfeer en de algemene indeling van het park voelt erg gelijkaardig aan, al moet gezegd worden dat Parque de Atracciones zich de laatste tien jaar meer heeft weten uit te bouwen als echt attractiepark. In Luneur lijkt het alsof de infrastructuur amper is aangepast sinds de opening in 1953. De meeste gebouwen zijn gesloten en vervallen, terwijl de algemene aanleg in het park weinig sfeervol is. De organisatie van het personeel in het park laat sterk te wensen over. Zo sloten alle attracties onaangekondigd en gelijktijdig tussen 20u00 en 21u00, om nadien slechts één voor één en willekeurig terug te openen. Topattractie is duidelijk Il Treno delle Miniere, een letterlijk op hol geslagen mijntrein die niet alleen thematisch boven de rest van het park uitspringt, maar ook qua ritervaring meer dan genoeg plezier oplevert. Ook de vijfdehandse Looping Star is een attractie die menig nostalgisch parkliefhebber zal plezieren, terwijl horrorliefhebbers zich zullen vermaken in Horror House en Legend. Alhoewel het park op geen enkel vlak kan tippen aan de attractieparken anno 2006, is het een bezoekje zeker waard als je in de buurt van Rome bent. |
||||||||||||
Rome
