|
> Attractielijst
> Locatie
> Recentste bezoek 27 augustus 2007 > Reportage Movie Park Germany nabij Bottrop is een park met een enorm rijke geschiedenis. Allicht is er geen enkel West-Europees park dat sinds zijn opening zoveel gedaantewisselingen heeft ondergaan. Het begon allemaal in 1967 toen op deze locatie het Kirchhellener Märchenwald opende, een park met een sprookjesbos bestaande uit een aantal houten hutten waar je door middel van een druk op een knop een verhaal kon laten starten. Dit was uiteraard gebaseerd op de Märchenweg die eerder dat jaar opende in Phantasialand. Het park in Brühl deed het beduidend beter en Kirchhellener Märchenwald werd verkocht aan het einde van het seizoen 1976, amper negen jaar na opening. In 1977 opende het park met een compleet nieuwe naam en een moderner concept: het Traumlandpark was geboren. Het sprookjesbos werd behouden, maar het park werd toen echt bekend dankzij zijn enorme openluchtcollectie aan dinosaurussen. In de daaropvolgende jaren werd stevig uitgebreid met heel wat traditionele pretparkattracties zoals een paratower, een oldtimerbaan, een spookhuis, een bootrondvaart, een enterprise, een polyp en een schommelschip. 1979 was in West-Europa een belangrijk jaar, want niet alleen Walibi Wavre, Bobbejaanland en Holiday Park investeerden dat jaar in talrijke sensationele nieuwigheden. In Traumlandpark opende dat jaar maar liefst drie coasters met onder andere de Super Spirale -een identieke baan als de Superwirbel in Holiday Park en Tornado in Walibi Wavre- en de Marienkäferbahn -een Zierer keverbaan zoals we in die periode vaak zagen opduiken als nieuwigheid-. Aan het begin van de jaren '80 ging het met het park wat bergaf en toen er een ongeluk gebeurde op de nieuwe coaster van 1983 -de Vierer Bob van Zierer-, leek de neerwaartse spiraal helemaal ingezet. Traumlandpark werd in 1985 verkocht. In 1986 heropende het park en de nieuwe eigenaars bleven niet bij de pakken neerzitten. Zij voegden op korte tijd vier rollercoasters toe: Alpenblitz (1986) van Schwarzkopf, Traumlandbahn (1987) eveneens van Schwarzkopf, Blauer Enzian (1987) van Mack en Black Hole (1989) van Zierer. Het mocht niet baten en ook hier liep het slecht af: eind 1991 was het liedje van Traumlandpark definitief uit. In 1992 werd het park opnieuw volledig onder handen genomen: heel wat attracties werden verwijderd en het park heropende als Bavaria Filmpark. Voor het eerst in de geschiedenis was het park gethematiseerd rond de wereld van de film. Je kon er ronddwalen doorheen de decors van de fantasierijke film The Neverending Story, er waren shows rond special effects, een stuntshow en een dynamische cinema met de film Devil's Mine. Ook Bavaria Filmpark slaagde er niet in om succes te boek en opnieuw ging het fout met het park. Na amper twee seizoenen gingen de boeken dicht. In 1994 kwam Warner Brothers om de hoek kijken: deze filmgigant had reeds in 1991 een Warner Brothers Movie World geopend in Australië. Warner Brothers begon als een gek het park om te bouwen in één van de meest prestigieuze projecten die we in West-Europa hebben gekend op pretparkgebied. Heel wat succesattracties uit het Australische moederpark werden gekopieerd. Looney Tunes River Ride, Batman Adventure en The Great Gremlins Adventure kregen elk een broertje in Bottrop. Alsof dit nog niet genoeg was openden ook The Neverending Story -één van 's werelds mooiste rapid rivers-, Lethal Weapon Pursuit -een spectaculaire achtbaan met speciale effecten en loopings- en Bermuda Triangle -een wateravontuur gebaseerd op de gelijknamige attractie uit Sea World in Australië-. Sinds 1999 werd het park eigendom van de Six Flags groep die in die periode een groots Europees offensief was gestart. Dit resulteerde in heel wat knappe nieuwe attracties zoals de houten achtbaan Wild Wild West (1999), de Huss top spin Riddler's Revenge (1999), de wilde muis Tom and Jerry (2000), de Huss Frisbee Blazing Saddles (2000), de Vekoma SLC Eraser (2001) en de vrije val The Wild Bunch (2002). Eind 2004 werd het park verkocht aan de Engelse investeringsfirma Star Parks. Ik wou de veranderingen die het park de laatste jaren onderging eens met eigen ogen gaan bekijken, dus trok ik eind augustus '07 met Roel en Patrick naar Bottrop voor een dag in de film.
Bij aankomst in Movie Park Germany valt meteen de grootse ingang op: de bombastische filmmuziek en frisse kleuren lokken ons meteen naar binnen waar het grote inkomplein en de Hollywood Street Set ons meteen doen terugdenken aan het vroegere Warner Brothers Movie World. Hier zie je nog duidelijk de grootse aanpak die de Amerikaanse bonzen in die tijd hadden. Mits wat geluk loop je er Marilyn Monrou of de Pink Panther tegen het lijf of je kan er poseren bij één van de oldtimers die opgesteld staan in de main street. Je waant jezelf even in de golden sixties in de sfeervolle setting van de Hollywood Street Set. In dit eerste themagebied van het park zien we vooral gezellige winkeltjes en je vindt er de Roxy 4D-Kino met een film van Spongebob terug. Deze 4D-film is gelijkaardig aan diegene in Walibi Belgium. Belangrijkste attractie die we hier terugvinden is meteen één van de weinige oude succesnummers die nog in zijn originele versie te beleven valt. Maar goed ook, want de Bermuda Triangle: Alien Encounter is meteen één van de beste attracties in het park. Via de lange, met bamboe begroeide wachtruimte, komen we aan in een rustig kustdorpje met op de achtergrond de Volcano Mountain. De prevideo toont ons Kapitein Hansen en zijn verdwenen expeditieteam: aan ons om in hun voetsporen te treden. In de Bermuda Triangle gaan we op reis naar het onbekende in een poging het mysterie van de Bermuda Triangle te ontsluieren. Nadat we inschepen in onze expeditieboot varen we richting de eerste vulkaan. De in duisternis gehulde lift bouwt de nodige spanning op en de eerste drop is aardig nat. Wat volgt is een lange vaartocht doorheen een mysterieuze wereld met aliens en hun machines. Een aantal speciale effecten van weleer doen het niet meer, maar de spetterende finale is er uiteraard nog steeds: via een tien meter hoge waterval slagen we erin te ontsnappen van de aliens. Bermuda Triangle is na elf jaar nog steeds één van de beste attracties van het park: een absolute must do voor elke bezoeker.
Wanneer je de sfeervolle Hollywood Street Set doorwandelt kom je op een groot plein met frontaal het gebouw van de Crazy Action Stuntshow. Als we de weg naar links nemen komen we terecht in The Streets of New York, een eerder kil parkgedeelte dat voorheen gethematiseerd was naar Gotham City. De twee attracties die gethematiseerd waren naar deze gure stad uit de populaire films rond Batman zijn nog steeds in het park terug te vinden, maar beiden in een aangepaste versie sinds de rechten niet meer werden verlengd. De Riddler's Revenge -de Huss top spin uit 1999- werd omgetoverd tot N.Y.C. Transformer, een vervallen elektriciteitscentrale waarin de passagiers plaatsnemen in een reuzenmachine die hen meerdere keren rond hun as doet draaien om zodoende voldoende energie op te wekken om de straten van New York City te voorzien van voldoende elektriciteit. Deze top spin was vooral tijdens de Warner Bros periode erg berucht voor zijn recordaantal inversies waaraan het apparaat zijn passagiers onderwierp. Sinds de komst van Talocan in het nabijgelegen Phantasialand is de N.Y.C. Transformer gereduceerd tot een eerder standaard top spin waar niemand nog van opkijkt.
Batman Adventure was één van de originele attracties toen het park als Warner Brothers opende in 1996. Batman Adventure was geïnspireerd op Batman: the Ride uit Warner Brothers Movie World in Australië die daar opende in 1992. In deze simulator ging je samen met Batman de strijd aan tegen de vijanden in Gotham City. Een gelijkaardige attractie kan je nu nog steeds ontdekken in Parque Warner Madrid. Sinds 2005 is de attractie aangepast, al is daar in eerste instantie niets van te merken: de buitenkant van het gebouw is -met uitzondering van de nieuwe naam Time Riders- nauwelijks gewijzigd en lijkt nog steeds op het huis van Bruce Wayne. In Time Riders maken we kennis met de gekke ingenieur Horace Garrison Wells die al maanden werkt aan een tijdmachine. Time Riders beschikt net als Batman Adventure over twee voorshows. Tijdens de eerste komen we terecht in de bibliotheek van de gekke professor, tijdens de tweede belanden we in zijn ondergronds laboratorium. Ten slotte worden we uitgenodigd in één van de acht simulatoren zodat we de tijdmachine van Wells kunnen testen. Simulatoren met een groot scherm zoals Galaxy / Atlantis in Phantasialand en Sea Odyssey in Port Aventura maken meer indruk dan het minuscule schermpje waar je hier zit op te kijken. Time Riders is overduidelijk een omgevormde attractie, want zowel het exterieur als interieur lijken nog erg op de voorgaande versie en nergens is veel moeite gedaan om dit te verbergen. De hoofdfilm komt nergens boven het gemiddelde uit en de algehele sfeer is noch dreigend noch amusant.
Sinds het park opende als Warner Brothers Movie World was het Marienhof een erg levendige themazone met twee topattracties die inmiddels zijn verdwenen. Gremlins Invasion, een unieke darkride met Gizmo, Alf en andere populaire jaren '80 personages werd een aantal jaar geleden al gesloten en is sindsdien een tijdelijke attractie tijdens de halloweenperiode. Lethal Weapon Pursuit was de bekendste achtbaan van het park die zich deels buiten, maar ook deels binnen afspeelde. Tijdens het parcours waren verscheidene speciale effecten opgesteld zoals brandende politiewagens die tegen elkaar tot een explosie kwamen. Alsof dit nog niet genoeg was, werden er twee banen naast elkaar gebouwd, waardoor de Lethal Weapon Pursuit één van de weinige duellerende coasters in Europa was. Wegens aanhoudende technische problemen -en te weinig budget om de baan in ere te herstellen- werd de baan eind 2006, na amper tien jaar dienst, verknipt en uit het park verwijderd. Het herthematiseren van een aantal belangrijke topattracties uit de Warner Bros periode heeft het park geen goed gedaan, maar het is vooral de verwijdering van de Lethal Weapon Pursuit die een bloedende wonde achterlaat midden in het hart van het park. Star Parks probeerde met de nieuwe themazone Santa Monica Pier het verlies van deze legendarische achtbaan te beperken, maar het zootje goedkope Zamperla- en kermisattracties slagen er niet in om een sterke aantrekkingskracht te bereiken. Rondom een minuscuul meertje is een pier opgebouwd die verwijst naar de enige echte Santa Monica Pier in Californië. Ik had de eer dit kleinschalige parkje te bezoeken in 1997, maar in Movie Park slaagt men er zelfs niet in het lage niveau van dat kermispark te evenaren. De sfeer die de originele Santa Monica Pier biedt, heeft veel te maken met nostalgie, met warme temperaturen en met een ultiem vakantiegevoel. Zaken die Movie Park met zijn nieuwe pier niet kan bieden. Achter de loods van de Bermuda Triangle heeft men een kunstmatig meertje aangelegd. Aangezien het zicht op de loods van de Bermuda Triangle alles behalve exotisch is kijk je dus gewoon best de andere kant op, maar daar is het ook armoede troef. Zo goed als niemand zal opkijken van het Santa Monica Wheel, een reuzenrad met een hoogte van amper twintig meter dat er in slaagt zelfs een hyperactief kind in slaap te wiegen. Movie Park doet met een aantal onnozele en lelijke kinderattracties zoals de brandweermolen Rescue 112, de Zamperla Rockin' Tug Stormy Cruise en de speeltuin Little Harbour een poging om hun familiegehalte in het park op te krikken, maar trapt in de val van vooral goedkoop vertier aan te bieden die hen -bij wijze van spreken- geen euro heeft gekost.
De twee overige attracties in de nieuwe zone zijn dan misschien even goedkoop en lelijk, maar bieden op zijn minst een ritervaring die tof is om eens gedaan te hebben. Zo is er de Pier Patrol: Jet Ski Ride, een draaimolen met jet ski's die je zelf kan besturen. Voor wie de juiste techniek onder de knie krijgt ligt er een onstuimige rit te wachten met hier en daar een vleugje snelheidsgevoel als je over het water zoeft. De Crazy Surfer, een Zamperla Disko, is een attractie waarbij je je over een lengte van meer dan 80 meter verplaatst door middel van een roterende schotel. De attractie is een uitgebreide versie van de Disko Dance, de geflopte kermisattractie die je van 2004 tot 2006 op een aantal Belgische kermissen kon treffen. De versie in Movie Park is uitgebreid met een extra heuvel in het midden. De Crazy Surfer biedt een rit die sneller is dan je zou vermoeden -het ding haalt snelheden tot 70 km/u- en biedt een kleine portie airtime op de middelste heuvel en de uiteinden. De roterende beweging van de schijf zorgt voor een onvoorspelbaar en afwisselend ritverloop. Alhoewel de Crazy Surfer beter is dan verwacht, is het verre van een topattractie. Het kan qua uitstraling, thema of ritverloop bijlange niet tippen aan de oudere parels in het park zoals de Bermuda Triangle of Lethal Weapon Pursuit, maar is in de nieuwe themazone ongetwijfeld de interessantste attractie.
The Old West is een themazone die we grotendeels te danken hebben aan Six Flags die er maar liefst vier sensationele attracties plaatste in amper vier jaar tijd. In 1999 opende de Wild Wild West, de eerste houten achtbaan van Duitsland. Het thema was gebaseerd op de gelijknamige film uit 1998 met Will Smith. In de wachtruimte en in het station waren er talrijke referenties naar deze avontuurlijke westernfilm met onder andere een voorfilmpje tijdens het wachten. De lay-out van de Wild Wild West is gebaseerd op diegene van de Cyclone in Coney Island / Astroland, geopend in 1927. Ook parken zoals Six Flags Magic Mountain, Six Flags Over Georgia en Six Flags Great America openden hun eigen versie van de Cyclone. De versie in Warner Brothers is ontworpen door Werner Stengel en heeft met zijn bijna 1.100 meter tracklengte op een relatief kleine oppervlakte erg veel momenten waarbij de trein door zijn eigen constructie raast. RCCA leverde met de Wild Wild West een erg onstuimige houten coaster af die van geen ophouden weet. Vanaf het moment dat de trein van de 28 meter hoge top dendert, blijft hij zijn snelheid van zo'n 80 km/u behouden. Dit levert een wilde rit op waarbij je goed door elkaar wordt geschud, net zoals het bij een goede houten coaster hoort. De baan krijgt heel wat kritieken te verduren, maar staat bij mij -samen met Troy in Toverland en Tonnerre de Zeus in Parc Astérix- bovenaan het Europese lijstje. Sinds 2005 werd heel wat van het filmgerelateerde thema verwijderd en veranderde de naam naar Bandit.
In 2001 had Six Flags het gevoel dat het nog ruiger kon in The Old West, maar veel tijd voor een eigen coasterontwerp was er niet. Aangezien de Vampire in het toenmalige Six Flags Belgium en El Condor in het toenmalige Six Flags Holland een groot succes waren, kon er ook in Bottrop nog een Vekoma SLC bij. Eraser: the Ride was de tweede achtbaan van dit type in Duitsland, na de Limit in Heide Park. De Eraser onderging al heel wat naamwijzigingen: in 2005 werd de baan omgetoverd tot FX, maar amper één jaar later veranderde de naam alweer. Ditmaal koos men voor het ongeïnspireerde MP-Express, alsof het een traag treintje is dat aan boemeltempo door het park rijdt. De MP-Express is thematisch een fundamentele fout in het gezellige westerngedeelte: de baan staat op een kale betonnen plaat met een minimum aan thema. Ook de kleuren van de baan zijn echt veel te koud: wit en grijs. Het eerder ruwe ritverloop speelt niet echt in zijn voordeel. Daar waar ik Vampire of zelfs El Condor relatief soepel vind, zijn de schokken bij de MP-Express duidelijk voelbaar. Vooral vanaf de derde inversie gaat het helemaal fout. Toch is het een baan waar ik met veel plezier in ga tijdens een dagje Movie Park. De verklaring is heel simpel: sinds de sloop van Lethal Weapon Pursuit is het de enige achtbaan in het park die over de kop gaat. Daarnaast is en blijft de lay-out van een Vekoma SLC erg ingenieus ontworpen en zijn de vijf inversies gecombineerd met een goed snelheidsgevoel gewoon leuk om te doen. MP-Express is geen topcoaster, maar binnen het povere attractieaanbod van Movie Park is hij onmisbaar geworden.
The Old West is zonder twijfel de thrillzone van het park, want naast de twee grootste coasters in Movie Park vind je er nog een aantal kermisattracties zoals de Huss Frisbee Sidekick -geopend in 2000 onder de naam Blazing Saddles- en de Break Dance Josie's Bathhouse -ook geopend in 2000-. De Sidekick was tijdens ons bezoek gesloten wegens een technisch probleem. De meest recente toevoeging in The Old West dateert uit 2002. Dat jaar opende The Wild Bunch, in die tijd een opvallende nieuwigheid. Sinds 2005 is de naam veranderd in het erg simpele The High Fall. Deze floorless tilting gyro drop van Intamin brengt zijn passagiers tot op een hoogte van 61 meter. Tijdens de eerste jaren dat deze attractie geopend was draaide de gondel een volledige ronde, waardoor je een mooi zicht kreeg over het park en zijn omgeving. Deze functie is sinds de komst van Star Parks defect en zal voorlopig niet meer hersteld worden. Het tweede speciale effect van The High Fall werkt gelukkig wel nog: eens bovengekomen kantelen de gondels met een hoek van 15° naar beneden. Een erg doeltreffend effect, want daardoor kan je bijna niet anders dan te kijken naar de gapende diepte onder jou, je voeten bengelend op een hoogte van meer dan zestig meter. Na een aantal seconden wordt de gondel losgelaten en suis je zoals een echte tekenfilmfiguur in vrije val naar beneden. The High Fall is voor een doorwinterde pretparkbezoeker als ikzelf een aangename variatie op de veelgeziene vrije val torens, maar het zijn vooral de gewone dagjesmensen die nog steeds met argusogen kijken naar deze flinke paal in het oude westerndorp.
Aan de rechterzijde van de Main Street liggen twee themazones die gericht zijn op de jongere bezoekertjes van het park. In de Wonderland Studios en het nieuwe Nickland ligt de klemtoon op gezins- en kindervriendelijke attractie, een aspect waar het park zeer trots op is. In de Wonderland Studios vinden we naast de talrijke kinderattracties ook een aantal attracties waar je als volwassene kan in plaatsnemen. Zo is er de Rocket Rider Rollercoaster, sinds 1996 in het park aanwezig en voorheen bekend als de Coyote's and Roadrunner's Coaster. Zoals alle attracties in dit gedeelte had deze achtbaan tijdens de Warner Brothers periode een amusante thematisering met Looney Tunes. Nu beleef je er een korte achtbaanrit in het gezelschap van Mister Valentino en Patricia Poedel, twee personages die Star Parks heeft bedacht. Deze Vekoma junior coaster is mooi geïntegreerd in een kunstmatig landschap met canyons en tunnels. Je kan er nog meer coasterplezier voor de ganse familie beleven in de Mad Manor, een Mack wilde muis die je sinds 2000 in Bottrop kan ondergaan. Mack is een achtbaanconstructeur die me niet ligt en de standaard wilde muis is één van hun types die je helaas in heel wat Europese parken kan terug vinden. De verschrikkelijke 180° bochten zijn een ware marteling voor je lichaam en bieden echt te veel zijwaartse G-krachten. Daarbij komt nog dat het parcours -zoals bij elke Mack achtbaan- stikt van de remsecties. Telkens je wat snelheid lijkt te halen met je onnozele kleine karretje volgt er een bruuske rem die abrupt alle snelheid in de kiem smoort. Ook bij de Mad Manor is het niet anders en het is een wonder dat zoveel parken zo'n marteltuig in hun park hebben geplaatst rond de eeuwwisseling. Nergens lijken ze echt populair en overal functioneren ze als pure opvulling van het coasteraanbod. De Mad Manor had vroeger een leuk cartoonthema met Tom en Jerry in de hoofdrol. Sinds 2005 is deze achtbaan gethematiseerd rond het verhaal van een burcht waar een draak je achterna zit. Het drakenthema past alvast perfect bij deze Mack creatie, want het is een draak van een coaster.
Warner Brothers Movie World was ongetwijfeld de thuishaven van de Looney Tunes. Ze hadden er zelfs hun eigen darkride waarin je knotsgekke avonturen kon beleven met Bugs Bunny, Tweety en Sylvester, Daffy Duck en andere onvergetelijke cartoonhelden. Looney Tunes Adventure was één van de populaire attracties uit het Warner Bros tijdperk. De darkride was opgebouwd uit een voorshow en lange vaartocht doorheen een sfeervol bos waar we de talrijke Looney Tunes konden bewonderen. Aan het eind van de rit werd je -via een spectaculaire hijsbrug- naar de ingang van een burcht gebracht waar je een -letterlijk- spetterende finale stond te wachten. Toen het park in 2005 heropende als Movie park werd dit met veel tromgeroffel aangekondigd: Star Parks pakte uit met een grootse mediacampagne waarin vooral Ice Age Adventure centraal stond. Deze populaire animatiefilm teisterde de cinema's in 2002 en is sindsdien een bekende familiefilm, vooral dankzij de schattige Scrat die maar niet lijkt te slagen in zijn eeuwige strijd om zijn eikels te beschermen. Star Parks sloot een deal met 20th Century Fox voor de rechten op de vier hoofdfiguren uit de film en beloofde het oude Looney Tunes Adventure om te toveren tot een darkride met speciale effecten zoals een sneeuwstorm, een watertunnel en temperatuursveranderingen tijdens het ritverloop. Helaas is Star Parks er niet in geslaagd deze veelbelovende effecten in de praktijk om te zetten, want tijdens ons bezoek was er niets te bespeuren van deze speciale effecten. Ice Age Adventure moet het stellen zonder voorshow, maar de aankleding van de binnenwachtruimte mag er beslist zijn. Helaas wordt deze geslaagde sfeeropbouw niet behouden tijdens de eigenlijk rit. De darkride bestaat uit een aantal scènes waarin we Sid, Manny en Diego zien staan. Ja, letterlijk staan, want de pluchen beesten staan er nogal statisch bij. Een enkele basale beweging is op te merken, maar het stelt allemaal niet veel voor. Bovendien lijken de personages gewoon lukraak bij elkaar geplaatst: ik mis een duidelijke verhaallijn die de scènes meer inhoud geeft dan pure opvulling. Tussen de scènes zitten er heel wat lange secties waarin niets te zien is behalve wat rotsen, eerst bruin, tijdens het einde van de rit opeens wit. Af en toe duikt Scrat met zijn eikels op, maar hij heeft hier bijlange niet de grappige impact die hij in de film wel had. Vanaf de tweede helft van de rit wordt het helemaal rampzalig: geen enkele animatronic werkt en elke scène wordt overbelicht met witte spots die duidelijk zichtbaar zijn opgesteld. Het hoogtepunt van Looney Tunes Adventure is meteen ook genadeloos verkracht: de hijsbrug is ontdaan van alle thematisering en het gedeelte erna is geheel kaal met een aantal rode en witte spots. Waarom men hier geen mist spuit -om de lelijke tunnel te camoufleren en het licht te verdelen- is mij een raadsel. Ice Age Adventure kan je geen darkride noemen, maar eerder een rit doorheen een kale hal met wat pluchen beesten. Een erg zwakke attractie die duidelijk toont dat Star Parks absoluut geen kwaliteitsvolle speler is op de Europese pretparkmarkt. De laatste attractie in de Wonderland Studios is de Mystery River. Deze Intamin rapid river opende in 1996 als The Neverending Story, gebaseerd op de gelijknamige film waarin Bastian een fantasierijke wereld ontdekt met onvergetelijke personages zoals de Rockbiter, de schildpad Morla en de bekende vliegende draak Falkor. Al deze personages werden op een geloofwaardige wijze geïntegreerd in de decors die recht uit de film leken te komen. The Neverending Story was vooral dankzij dit boeiende fantasy thema een regelrechte hit en één van de meest unieke rapid rivers ter wereld. Star Parks besloot het thema van de film buiten te gooien en te vervangen door statische beelden van tovenaars en kabouters. De Mystery River was tijdens ons bezoek gesloten. Drie van de vier pompen hebben het begeven, wat al veel zegt over het onderhoud van Star Parks: waarom wachten tot de attractie moet gesloten worden in plaats van een kapotte pomp meteen te vervangen? Wegens deze technische -lees: budgettaire- reden blijft de attractie voor onbepaalde tijd gesloten.
Het lijkt alsof Star Parks enkel geld over heeft voor nieuwe themazones, want naast de Santa Monica Pier werd het park dit jaar ook aangevuld met Nickland, een zone waarin de populaire Nickelodeon figuurtjes hun opwachting maken. Je kan er Dora, Jimmy Neutreon en Spongebob ontmoeten, maar of we hier nu echt zaten op te wachten? Elke figuur kreeg zijn eigen attractie. Zo mag Spongebob zich uitleven in de Splash Bash, een waterattractie naar voorbeeld van de Splash Battle in Walibi World. Zin om je dagje Movie Park nat tot op je onderbroek door te brengen? Dan is een rit doorheen Bikini Bottom iets voor jou. Slaag jij erin iedereen nat te spuiten met je waterpistool? De logge boten bewegen zich via een spoor doorheen een grote waterbak, dus van enige vaarervaring is geen sprake. Het thema rond Spongebob past bij het attractietype, maar de uitwerking is minder: vooral de kleurenkeuze is niet meteen geslaagd. Men heeft het decor vooral blauwe en paarse tinten meegegeven, waardoor het geheel er nogal kil en triest uitziet.
Star Parks had met de familiecoasters Rocket Rider Rollercoaster en Mad Manor het gevoel dat er nog een kleine achtbaan ontbrak en besloot dit jaar de kleinste en goedkoopste Vekoma coaster te bestellen. Jimmy Neutreon's Atomic Flyer is helaas geen flying coaster zoals zijn naam doet vermoeden, maar een junior suspended coaster met een kort parcours van nog geen 300 meter. De coaster is erg karig gethematiseerd met enkel een groot bord van Jimmy Neutreon op het plein voor deze kleine achtbaan. De coaster zelf staat op een betonplaat zonder vaste funderingen: aan alles werd gedacht om het prijskaartje zoveel mogelijk te drukken, want deze kermisachtige funderingen zijn immers veel goedkoper dan vaste. Gelukkig is er ook positief nieuws rond Jimmy Neutreon's Atomic Flyer: de trein haalt meer snelheid dan je zou denken en de nieuwe zitjes van Vekoma zijn erg comfortabel.
Niemand zal ontkennen dat de periode 1996-2004 voor het park de beste was met grootse attracties in goed uitgewerkte thema's. Het park had tijdens die periode ook uitstekende bezoekerscijfers en was qua uitstraling één van de belangrijke parken in Europa. Sinds de overname in 2004 en de naamsverandering in 2005 naar Movie Park Germany is de magische sfeer aan een stille dood gestorven en dat is duidelijk merkbaar. Movie Park Germany is anno 2007 een park dat bestaat uit drie categorieën attracties. De eerste zijn de attracties die door Warner Brothers zijn geplaatst en vrijwel onveranderd zijn gebleven zoals de Bermuda Triangle: Alien Encounter en Bandit. Deze attracties zijn overduidelijk de publiekstrekkers en scoren kwalitatief hoog binnen het attractieaanbod van Movie Park. Een tweede categorie attracties zijn diegene die stammen uit het Warner Bros tijdperk, maar die door Star Parks werden aangepast omwille van problemen met de rechten zoals Ice Age Adventure, Time Riders en Mystery River. Attracties die ooit tot de top behoorden binnen West-Europa, maar die nu gereduceerd zijn tot middelmatige attracties waar niemand nog van opkijkt. Ten slotte zijn er attracties die werden toegevoegd sinds 2005 onder het beheer van Star Parks zoals Splash Bash, Jimmy Neutreon, Crazy Surfer en Pier Patrol: Jet Ski Ride. Deze attracties tonen de ware aard van deze investeringsmaatschappij: goedkope brol plaatsen en deze aan de man verkopen via bombastische reclamecampagnes. Wie echter in het park loopt merkt al gauw dat dit de zwakkere attracties in het aanbod zijn. Is een bezoek aan Movie Park in dit post-Warner Brothers tijdperk nog de moeite? Ja, omwille van de oude glorie die je in het park nog kan terug vinden: attracties zoals Bermuda Triangle: Alien Encounter, The High Fall en Bandit zijn de reis wel waard. Maar voor de nieuwe attracties kan je de moeite en het geld besparen, want die zijn echt beneden alle peil. Wie op zoek is naar een beter alternatief in het Westen van Duitsland kan beter rijden naar Phantasialand in Brühl. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bottrop
